Gramy o Orlika dla Bydgoskiego Przedmieścia

Poniżej zamieszczam treść listu skierowanego do Prezydenta Miasta Torunia w sprawie zlokalizowania boiska “Orlik- 2012″ na terenie Bydgoskiego Przedmieścia”. Zachęcam wszystkich do wyrażania swoich opinii a także wskazywania ewentualnej lokalizacji dla nowego kompleksu sportowego. Tu również można się wypowiedzieć;  http://www.bydgoskie.blox.pl lub też bezpośrednio na mój mail pdgulewski@gmail.com.

Szanowny Panie Prezydencie,

rządowy program „Moje boisko – Orlik 2012” przygotowany i koordynowany przez Ministra Sportu i Turystki Mirosława Drzewieckiego zakłada budowę ogólnodostępnych, bezpłatnych kompleksów sportowych wraz z szatniami i zapleczem socjalnym, w każdej gminie na terenie całego kraju. Założeniem Programu jest udostępnienie dzieciom i młodzieży nowoczesnej infrastruktury sportowej w celu aktywnego uprawiania sportu.

Według mechanizmu organizacyjnego dotyczącego wymiaru finansowania przedsięwzięcia to jednostka samorządu terytorialnego, w tym konkretnym przypadku Gmina Miasta Toruń, aplikuje do właściwego terenowo urzędu marszałkowskiego o włączenie jej do programu „Moje Boisko – Orlik 2012”. W jej gestii leży również decyzja lokalizacyjna.

Z posiadanych informacji wynika, że ewentualna decyzja lokalizacyjna w przypadku budowy sportowego kompleksu na terenie Gminy Toruń jeszcze nie zapadła.

Pragnę zatem przedstawić Panu propozycję ulokowania boiska w ramach Programu „Orlik 2012” na terenie Bydgoskiego Przedmieścia.

Bydgoskie Przedmieście zwykło być kojarzone jako obszar bardzo zaniedbany, o słabo rozwiniętej infrastrukturze. Palącym problemem naszego osiedla jest brak miejsc przeznaczonych pod bezpieczny, zorganizowany wypoczynek i rekreację. Ponadto problemem Bydgoskiego jest niski komfort życia – duża liczba bezrobotnych, “wykluczonych” ze społeczeństwa, apatia i brak zaangażowania. Wszystkie te elementy składają się na negatywny wizerunek dzielnicy.

Jednakże dzięki konsekwentnej współpracy mieszkańców osiedla i organizacji pozarządowych z Władzami Miasta wzrasta poczucie bezpieczeństwa. Planowana modernizacja “kręgosłupa” osiedla czyli ul. Mickiewicza ograniczy znacząco natężenie ruchu i wyprowadzi go na jego obrzeża. Warto jednak zastanowić się nad możliwościami poszerzenia rekreacyjnej oferty Bydgoskiego Przedmieścia. Stworzenie ścieżek rowerowych i ułatwienie poruszania się pieszych umocni wizerunek Bydgoskiego jako dzielnicy przyjaznej mieszkańcom.

Tereny Parku Miejskiego przy ul. Bydgoskiej a szczególnie pobliskie nadwiślańskie błonia są już w chwili obecnej doskonałym miejscem spędzania wolnego czasu nie tylko mieszkańców osiedla ale także całego Torunia.

Niezwykle ważnym aspektem ewentualnego zlokalizowania kompleksu sportowego – „Orlik 2012” byłaby integracja środowisk lokalnych, poprawa poziomu bezpieczeństwa a także podwyższenie standardów aktywnego spędzania wolnego czasu. Funkcjonowanie nowoczesnego boiska na terenie osiedla pozytywnie wpłynie także na sposób w jaki Bydgoskie Przedmieście zwykło być postrzegane przez mieszkańców Torunia.

Biorąc pod uwagę powyższe proszę Pana Prezydenta, aby podejmując decyzję lokalizacyjną dotyczącą budowy boiska w ramach Programu „Orlik 2012” , wziął Pan pod uwagę wymierne korzyści wynikające z budowy tego obiektu w obrębie Bydgoskiego Przedmieścia.

Popierający list:

Pani Krystyna Gębala

Przewodnicząca Rady Okręgu nr 13, Bydgoskie II

Pan Zbigniew Masłoń

Dyrektor Szkoły Podstawowej nr 13 im. Jana Pawła II

Pan Paweł Kołacz

Stowarzyszenie „Bydgoskie Przedmieście”

Pani Jola Koczerowska

Klub “Aktywni Łyżwa”

Po wielu miesiącach starań udało się nakłonić władze miasta do instalacji (co prawda narazie tylko dwóch kamer) w najbardziej niebezpoiecznych rejonach Bydgoskiego. Mam nadzieję jednak, że jest to dopiero początek poprawy jakości życia na naszej dzielnicy. Jestem przekonany, że docelowo powinno być zainstalowanych ok. 15 kamer na terenie całej dzielnicy. Jeszcze w tym roku w ramach Instytutu Rozwoju Społeczenstwa Obywatelskiego postaramy się przygptować kompletny raport dotyczący wpływu zwiekszenia patroli Policji oraz działania kamer na poprawę bezpieczeństwa w obrębie dzielnicy.

Ze względu na unikalny klimat Bydgoskie zaczyna przyciągać coraz więcej artystów i ludzi młodych, pełnych energii. Warto spożytkować ich potencjał i stworzyć wizerunek dzielnicy, gdzie wśród zieleni i przepięknej architektury życie i tworzenie smakuje najlepiejMieszkańcy naszej dzielnicy zmagają się z naprawdę uporczywymi problemami. Poczynając od kwestii związanych z brakiem miejsc do rekreacji i wypoczynku, poprzez walkę o utrzymanie nielicznych ośrodków kulturalnych jak np. Filia nr 3 Książnicy Miejskiej przy ul. Klonowica, do zagrożeń wiążących się z brakiem fundamentalnego poczucia bezpieczeństwa. Warto przypomnieć liczne apele mieszkańców dzielnicy alarmujących o rozpaczliwej sytuacji handlowców z ul. Mickiewicza. Problem – co charakterystyczne dla Bydgoskiego – został przez władze miasta rozwiązany połowicznie. Zwiększono tylko liczbę patroli pieszych policjantów i strażników miejskich, natomiast w kwestii instalacji systemu monitoringu władze Torunia poinformowały nas tylko, że takowa zostanie przeprowadzona, nie określając jednocześnie terminów.

W poszukiwaniu rozwiązania, które w sposób kompleksowy mogłoby rozpocząć żmudny proces poprawy życia w tym miejscu, doszedłem do wniosku, że źródłem wszystkich nieszczęść Bydgoskiego jest degradacja dzielnicy, ale ta dotycząca jej marki – a właściwie jej braku. Powinniśmy zatem przez chwilę zastanowić się, jak Bydgoskie Przedmieście postrzegane jest przez innych mieszkańców Torunia. Obraz ten nie rysuje się korzystnie, Bydgoskie zwykło być kojarzone jako obszar bardzo zaniedbany, szczególnie zaś elewacje kamienic i ich najbliższe sąsiedztwa łącznie ze zdegradowanymi chodnikami i tragiczną jakością nawierzchni ulic – elementy te wpływają na warstwę wizualną, wywołując negatywne odczucia estetyczne. Ponadto problemem Bydgoskiego jest niski komfort życia – duża liczba bezrobotnych, “wykluczonych” ze społeczeństwa, apatia i brak zaangażowania, nieliczne organizacje pozarządowe i brak grup inicjatywnych działających na rzecz lokalnej społeczności. Wszystkie te elementy składają się na negatywny stereotyp dzielnicy. 

Przełamać stereotyp 

Jestem przekonany, że obok szeroko pojętej rewitalizacji Bydgoskiego Przedmieścia, należałoby rozpocząć pracę nad jednolitą strategią promocyjną tej części Torunia. Oprócz działań skierowanych do wewnątrz, mających na celu integrację i aktywizację mieszkańców dzielnicy, potrzebne są działania zewnętrzne promujące walory Bydgoskiego, przełamujące stereotypy, budujące nowy przemyślany brand tej dzielnicy, rozpoznawalny nie tylko w samym Toruniu, ale przede wszystkim w regionie, a nawet w kraju. Ważnym elementem strategii powinno być objęcie dzielnicy programem kulturalnym spajającym ją z centrum miasta. Tu duża odpowiedzialność spoczywa na władzach miasta. Urzędnicy odpowiedzialni za kulturę i promocję, planując chociażby kalendarz imprez, powinni część wydarzeń lokować na Bydgoskim. Podniesienie rangi dzielnicy i stworzenie z niej kolejnej po Starówce wizytówki miasta wzbogaci ofertę Torunia w kontekście ubiegania się o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury. Asumptem do renowacji wielu zaniedbanych kamienic, stanowiących de facto skarb Torunia, mogłoby stać się wytyczenie tras (dokładne ich oznakowanie) wycieczek po najbardziej reprezentatywnych i unikalnych zakątkach (park miejski, ciąg ul. Bydgoskiej), skierowanych do odwiedzających nasze miasto turystów. 

Planowana zaś modernizacja “kręgosłupa” dzielnicy czyli ul. Mickiewicza powinna ograniczyć monstrualne natężenie ruchu i wyprowadzić go na jej obrzeża. Stworzenie z kolei ścieżek rowerowych i ułatwienie poruszania się pieszych umocni wizerunek Bydgoskiego jako dzielnicy przyjaznej mieszkańcom. 

Ze względu na swój unikalny klimat Bydgoskie zaczyna przyciągać coraz więcej artystów i ludzi młodych, pełnych energii. Powstaje coraz więcej stowarzyszeń, których działalność ogniskuje się wokół ożywienia życia społecznego i kulturalnego. Warto spożytkować ich potencjał i stworzyć wizerunek dzielnicy, gdzie pośród zieleni i przepięknej architektury życie i tworzenie smakuje najlepiej. 

W związku z akcją “Bezpieczne Bydgoskie”, 21 lutego br. wystosowałem, wraz z Panem Mirosławem Schmieglem, listy do Pana Michała Zaleskiego Prezydenta Torunia, Przewodniczącego Rady Miasta Pana Waldemara Przybyszewskiego oraz Radnych reprezentujących w Radzie Miasta Bydgoskie Przedmieście. W liście przedstawiliśmy sytuację związaną z pogorszeniem się poziomu bezpieczeństwa na obszarze naszej dzielnicy, poinformowaliśmy także o rozpoczęciu kolportażu Ankiety “Bezpieczne Bydgoskie”, w załączeniu przesłane zostały podpisy handlowców z ulicy Mickiewicza pod Apelem do władz Miasta o zwiększenie ilości patroli pieszych i instalacji monitoringu. Celem naszej inicjatywy jest definitywne rozwiązanie problemu przestępczości w obrębie Bydgoskiego Przedmieścia.

List do Prezydenta Torunia Michała Zaleskiego

Na Rubinkowie sobie poradzili.

Jak donosi Gazeta Wyborcza, (“Rubinkowo w oku kamery”), na Rubinkowie powstanie profesjonalny monitoring, wszystko to dzięki porozumieniu dwóch spółdzielni mieszkaniowych. Czyli jak się chce, to jednak można.  Zastanawiam się natomiast czy taka sytuacja możliwa będzie w przypadku Bydgoskiego Przedmieścia. Tu problemów z bezpieczeństwem bez liku, a zapewnienia włodarzy miasta i organów porządkowych o rychłym i definitywnym ich rozwiązaniu, dość mgliste i nieprecyzyjne. Być może należy doprowadzić to spotkania Prezesów spółdzielni znajdujących sie na terenie naszej dzielnicy z mieszkańcami osiedla. Efektem takiego zebrania mogłyby być przynajmniej zlecenie ekspertyz dotyczących technicznych możliwości uruchomienia sieci monitoringu w chociażby niektórych miejscach Bydgoskiego Przedmieścia…

12 lutego 2008 r. w ZS nr 13 przy ul. Krasińskiego odbyło się kolejne posiedzenie Rady Okręgu. Głównymi tematami spotkania były: inwestycje drogowe na terenie dzielnicy oraz problem przestępczości. Gośćmi spotkania byli, m.in: Przewodniczący Rady Miejskiej Torunia Pan Waldemar Przybyszewski, Dyrektor MZD Pan Andrzej Glonek oraz przedstawiciele Policji i Straży Miejskiej. Podczas zebrania wręczyłem przewodniczącej Rady Okręgu Pani Krystynie Gembali list Posła Grzegorza Karpińskiego do Komendanta Miejskiego Policji w Toruniu w sprawie wzrostu przestępczości w obrębie Bydgoskiego Przedmieścia. Poinformowałem uczestników spotkania o akcji zbierania podpisów pod apelem do władz miasta dotyczącego instalacji monitoringu na ulicy Mickiewicza. Poruszyłem także kwestię Ankiety “Bezpieczne Bydgoskie”, skierowanej do prowadzących działalność gospodarczą na terenie naszej dzielnicy.

W związku z pojawiającymi się sygnałami o wzroście poziomu przestępstw w obrębie Bydgoskiego Przedmieścia, zainicjowałem w ramach Instytutu Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego, akcję Bezpieczne Bydgoskie. Podstawą jakichkolwiek działań musi być solidne rozpoznanie problemu, w tym przypadku jest nim przestępczość, która dotyka mieszkańców naszej dzielnicy ale także właścicieli sklepów i punktów usługowych na Bydgoskim Przedmieściu. Wobec tego została skonstruowana profesjonalna ankieta, której celem jest przede wszystkim oszacowanie rozmiaru zjawiska tj. wpływu przestępczości na prowadzenie działalności gospodarczej, opracowane wyniki ankiety pozwolą nam rozeznać się w natężeniu tego zjawiska w poszczególnych obszarach Bydgoskiego. Akcja przeprowadzana jest we współpracy ze Stowarzyszeniem Młodzi Demokraci w Toruniu. Ze strony Stowarzyszenia akcję koordynuje Michał Rzymyszkiewicz.

Równocześnie zbierane są podpisy pod Apelem do władz Miasta o zwrócenie uwagi na dokuczliwość tego zjawiska. Właścicielami sklepów na terenie Bydgoskiego Przedmieścia domagają się, oprócz zwiększenia patroli pieszych, także instalacji monitoringu (problem dotyczy przede wszystkim całej ulicy Mickiewicza).

Ankieta

Treść Apelu

Wyjeżdżając na urlop „zostawiłem„ polską scenę polityczną zdawałoby się skłóconą i poobijaną do granic możliwości. Wydarzenia i nowe fakty pojawiały się nagle i nieoczekiwanie bez jakiegokolwiek logicznego przyczynku.

Tuż przed wyjazdem…

…Partie tworzące koalicję groźnie przebąkiwały o konieczności przeprowadzenia przedterminowych wyborów (jednak oficjalnie koalicja trwała). Minister Lepper przestał być ministrem. Roman Giertych jeszcze wtedy Minister domagał się wyjaśnienia okoliczności akcji CBA skierowanej przeciwko koledze po fachu z Samoobrony – kulisy tzw. „afery gruntowej”. Platforma Obywatelska złożyła wniosek a właściwie 19 wniosków o odwołanie Ministrów Rządu PiS + Przystawki (dalej LiS). W obliczu ofensywy PiS u „przystawki„ utworzyły LiS. Pomiędzy PiS a LiS trwało swoiste przeciąganie liny, przerzucanie odpowiedzialności za ewentualne zerwanie koalicji….

Powyższa przerwa w tekście symbolizuje brak kontaktu z bieżącymi wydarzeniami politycznymi (całkiem zresztą świadomie)

Tuż po powrocie…

…Roman Giertych przestał być Ministrem Edukacji, następcą Andrzeja Leppera na stanowisku Ministra Rolnictwa został Pan Wojciech Mojzesowicz – co przez działaczy SO zostało odebrane jako afront totalny i namacalny znak zerwania koalicji przez Premiera Kaczyńskiego. Gruchnęła wieść o zdymisjonowaniu Szefa MSWiA Janusza Kaczmarka. Minister Ziobro oskarża niedawnego kompana o to, że był on źródłem przecieku w „aferze gruntowej” a w ogóle to (Pan Kaczmarek) były członek PZPR, który stoi na czele układu polityczno-biznesowo-WSI-owskiego. W tym okresie dystrybutorzy sprzętu elektronicznego przede wszystkim cyfrowych dyktafonów zanotowali znaczny wzrost sprzedaży tychże. SLD żąda powołania speckomisji: 1 Ds. wyjaśnienia śmierci Pani Barbary Blidy, LiS chce powołać z kolei komisję ds. akcji CBŚ w Ministerstwie Rolnictwa – patrz tzw. „afera gruntowa” a potem samorozwiązania Sejmu. PO natomiast żąda samorozwiązania Sejmu a potem powołanie obu w/w komisji. Po drodze Premier Jarosław Kaczyński doszukuje się proniemieckich ciągot polityków PO, zwłaszcza tych z Gdańska.

To z grubsza tyle co zdążyłem przyswoić oglądając telewizję i czytając serwisy internetowe, radio i prasę pozwoliłem sobie odpuścić.

Nawiązując do tytułu, to spędzając ostatnie 5 dni urlopu na ukochanym Podlasiu, gawędziłem beztrosko z rolnikami. Nieopatrznie jednak zboczyliśmy na temat polskiej polityki. Jako że na co dzień mam do czynienia z tą „branżą”- zostałem zapytany o prognozę dotyczącą najbliższych wydarzeń. Po chwili namysłu odpowiedziałem, tak szczerze jak tylko mogłem, że bladego pojęcia nie mam co przyniosą najbliższe tygodnie. Natomiast pewne i niezmienne jest to co się wydarzyło. Wszystko co dotyczy polskiej polityki i wybiega poza „teraz” pozostawiam wróżkom.

Wiem że zbliżające się wakacje (dla niektórych już trwają), nie nastrajają do zbytniej aktywności zawodowej. A już na pewno trudno zmusić się do zaangażowania w sprawy swojej dzielnicy – najbliższego otoczenia. Tym nie mniej w dziale działalność zamieściłem informację o tym, iż uczestniczę w pracach Prezydenckiego Zespołu ds. Wspierania Inicjatyw Społecznych (w Toruniu oczywiście). W tymże dziale znajdą Państwo szczegółowe informacje nt. tegoż zespołu. Jeżeli się nie mylę, to pierwsze posiedzenie – tzw. objazdowe – mieliśmy w kwietniu br. Drugie zaś, dotyczące rozpatrywania wniosków na cele bieżące (organizacja lokalnych festynów, imprez etc.), w maju br. Ku mojemu zdziwieniu rozpatrywanych wniosków było jednak jak na lekarstwo. Na marginesie wspomnę, iż jestem mieszkańcem Bydgoskiego Przedmieścia – dzielnicy wyjątkowo nie lubianej przez władze naszego miasta, brak jakichkolwiek większych inwestycji, chociażby modernizacji najbardziej zaniedbanych ulic i chodników. Jestem także wytrwałym uczestnikiem zebrań Rady Okręgu. Podczas tych spotkań mieszkańcy Bydgoskiego kierują wiele cierpkich słów pod adresem władz miasta, poruszane są kwestie czystości ulic, oświetlenia a najczęściej bezpieczeństwa (patrz sprawa zlikwidowanego Komisariatu nr 14 na ul. Bydgoskiej). Problemem jest także brak miejsc zorganizowanego wypoczynku dla maluchów z naszych osiedli. Wracając już do posiedzeń mojego Zespołu, to z przykrością konstatuję, iż spośród i tak nielicznych wniosków, tych z terenu Bydgoskiego Przedmieścia nie dopatrzyłem się wcale! Gdzie zatem leży przyczyna takiego stanu rzeczy? Spotkałem się więc m.in. z przewodniczącą Rady Okręgu Panią Krystyną Gębalą, rozmawiałem z pokaźną grupą mieszkańców, zaangażowanych w działalność na rzecz naszej dzielnicy i…. Wszyscy szeroko otwierali usta, słysząc o możliwości pozyskania środków z budżetu gminy na realizację inicjatyw lokalnych. Pierwszy raz słyszeli także o funkcjonowaniu takiego Zespołu. Problem więc leży nie gdzie indziej, jak tylko w sposobie komunikacji pomiędzy magistratem a mieszkańcami. Zabrakło wykorzystania środków, takich jak internet, lokalne media, lub organizacja spotkań z mieszkańcami, za pomocą, których można swobodnie dotrzeć z przekazem do ludzi/organizacji, najbardziej zainteresowanych tą kwestią.

Jak to czasami z miłością bywa, jest ona uczuciem irracjonalnym…

Z jednej strony Toruń to przepiękne i urokliwe miejsce, rozpoznawane w całym kraju jak i za granicą. Toruń jest miastem młodzieży – uśmiechniętych studentów, równie szczęśliwych gimnazjalistów, spędzających wieczory i noce w naprawdę licznych klubach. To w naszym mieście występuje unikalne-pozytywne napięcie pomiędzy tym co nowe, dynamiczne a tym co przez wieki udało się stworzyć i zachować.

Tu właśnie znajduje się szansa dla nas, bowiem na połączeniu nowoczesności z historią, możemy budować swoją tożsamość a Toruń jako miasto – tzw. „brand design”.

Z drugiej jednak strony dla wielu Toruń jest tylko życiowym epizodem, gdzie przez okres 5 lat pracuje się na tytuł magistra by potem wskoczyć w dorosłe życie. Atrakcyjna praca, realizacja ambitnych planów, tego niestety nasze miasto raczej nie zapewnia. W tym zakresie nie potrafimy wykorzystać potencjału młodych ludzi.

Ponadto, oprócz miejsc reprezentatywnych istnieją obszary zapomniane i zaniedbane, takie jak Bydgoskie Przedmieście lub Podgórz. Przy konsekwentnym wysiłku dzielnice te mogłyby stać się jedną z wizytówek Torunia.

Kolejnym zagrożeniem jest stałe izolowanie obszaru Starego Miasta (poprzez chociażby wytyczanie kolejnych stref parkingowych) – niepotrzebna jest nam dostojna enklawa gotyku, którego już niedługo nie będzie można dotknąć. Najważniejszym dla każdego miasta są jego mieszkańcy, bowiem życie codzienne nadaje mu rytm i charakter.

Powyższy tekst ukazał się także w tygodniku “Teraz Toruń” – 21.06.2007 r.